Christos Simatos

Opening: Thursday 2 November 2017 | 19.30

Duration: 2 November - 2 December 2017


4 Glykonos str., 106 75 Athens, Greece, Τ.:+30 210 7213938
Opening hours: Tusday to Friday: 11:00-14:30 & 18:00-21:00
Sunday: 11:00-14:30 - Saturday closed
e-mail: This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

ΝΙΚΟΣ ΒΑΤΟΠΟΥΛΟΣ / Καθημερινή, 15 Νοεμβρίου 2017

Aπέναντι στα φωτογραφικά έργα του Χρίστου Σιμάτου, όλα τοπία με βουβή μεγαλοπρέπεια, στέκεται κανείς απέναντι και σε ένα από τα ερωτήματα που πρέπει να γεννά η τέχνη. Και αυτό μπορεί να είναι η δύναμη επιρροής αλλά και ο βαθμός διείσδυσης. Ο Χρίστος Σιμάτος καθώς προχωρεί εξελίσσοντας τη φωτογραφική ματιά του έχει εστιάσει τα τελευταία χρόνια σε μια ερμηνεία του ελληνικού τοπίου. Στη νέα του έκθεση, στην Αίθουσα Τέχνης Αθηνών (έως 2/12), επιχειρεί τη διατύπωση μιας θέσης, που στα δικά μου μάτια δεν είναι μόνο καλλιτεχνική. Μπροστά στα υψηλής ευκρίνειας έργα του, με απόσταση από τη ρεαλιστική αποτύπωση και με έμφαση στη λεπτομέρεια, ο Χρίστος Σιμάτος επιχειρεί μια επανασύνδεση με τις βασικές φιλοσοφικές συντεταγμένες του τοπίου, όπως, ιστορικά, ανέδειξαν άλλοι πρωτοπόροι της ελληνικής φωτογραφίας από τη Nelly’s και τον Σπύρο Μελετζή έως τον Κώστα Μπαλάφα και τον Τάκη Τλούπα. Αλλά την επανασύνδεση, που απλώς προκύπτει και δεν είναι επινοημένη, την προτείνει με μια αυθύπαρκτη και σύγχρονη ματιά.

The landscape is unbreakably connected with time. Every passing moment, the position of the Sun, the movement of the clouds, the Spring, the Summer, the Autumn, the Winter transform the landscape. Every time you visit a place, the picture you see is unique. Representations of physical space since the dawn of human history. Every era approached the landscape in a different way. Nowadays, photography and cinema use the landscape either as a basis to organize the narration, or as a dominant subject. There are many movies that deal with the subject of landscape, each one in its own way. What I recall most vividly from Ki-Duk Kim’s movie ‘Spring, Summer, Fall, Winter… and Spring’, is a small wooden room on a platform floating in the centre of a lake surrounded by mountains. It was exactly this emphasis that the director bestowed on photography and the recording of the influence exerted on the landscape by the succession of the seasons, as well as with the understanding of how small and unimportant man is compared with the grandeur of nature, that made me contemplate once again the subject of my own choice...

Why the landscape?